است يعنى استماع اين قول كن روزى كه بشنوند مردمان آواز مهيب عظيم را بيكبار بِالْحَقِّ به آن چيزى كه درست و راست است يعنى بعث از براى جزاء و گويند كه جبرئيل نافخ صور باشد و اسرافيل نادى اهل قبور و بر هر تقدير چون بشنوند صيحه را گويند كه ذلِكَ يَوْمُ الْخُرُوجِ اين روز بيرون آمدنست از قبور بموقف حساب و يوم الخروج اسميست از اسماى قيامت . إِنَّا نَحْنُ نُحْيِي بدرستيكه ما زنده ميكنيم مردگانرا يعنى نطفه را حيات ميبخشيم در دنيا وَ نُمِيتُ و ميميرانيم ايشان را در آن وَ إِلَيْنَا الْمَصِيرُ و بسوى ماست بازگشت ايشان يعنى بار ديگر ايشان را براى حساب و جزا زنده ميسازيم . يَوْمَ تَشَقَّقُ الْأَرْضُ روزى كه بشكافد زمين و دور شود عَنْهُمْ از ايشان يعنى از مردگان بيرون آيند از قبر سِراعاً شتابندگان بسوى ندا كنندهء خود بىتاخير و مهلت ذلِكَ پس اين احياى ايشان از قبور حَشْرٌ برانگيختنى است و جمع كردنى عَلَيْنا يَسِيرٌ كه بر ما آسانست با وجود تباعد ديار و قبور و تفرقه اجزاى ايشان بعد از آن جهت تسليهء حضرت ميفرمايد كه . نَحْنُ أَعْلَمُ ما داناتريم بِما يَقُولُونَ به آنچه ميگويند كافران از انكار قيامت و جحود وحدانيت و نبوت و سخنان نالايق در شان حضرت رسالت صلى اللّه عليه و آله و سلّم وَ ما أَنْتَ عَلَيْهِمْ بِجَبَّارٍ و نيستى تو بايشان مسلط كه بجبر و قهر ايشان را بر ايمان دارى بلكه بر تو همين تبليغ است و ترغيب و ترهيب ايشان فَذَكِّرْ پس پند گوى بِالْقُرْآنِ بموعظهء قرآن مَنْ يَخافُ كسى را كه بترسد وَعِيدِ از آنچه وعده منست از عذاب در روز حساب چه خايف بموعظهء تو منتفع مىشود نه كسانى كه بر كفر اصرار نموده‌اند و در جحود و انكار افزوده . سورة الذاريات ستون آية مكية ابى بن كعب از حضرت رسالت صلّى اللّه عليه و آله و سلّم روايت كرده كه هر كه اين سوره را بخواند بعدد هر بادى كه در دنيا جسته و مىجهد حق تعالى ده حسنه در نامه اعمال او ثبت كند و ده سيئه محو نمايد و از امام جعفر صادق عليه السّلام منقول است كه هر كه سوره الذاريات بخواند حق تعالى معيشت دنيا و آخرت او را باصلاح آورد و روزى بر او فراخ گرداند و نورى در قبر او بيافريند كه تا روز قيامت قبر او به آن نور منور باشد و چون ختم سوره قاف نمود بمواعيد افتتاح اين سوره را نيز بذكر وعيد نموده و فرمود